Galeria Integracyjna PDK OIIB - 2026

Strona główna / Galeria Integracyjna PDK OIIB / Rok 2026

Galeria Integracyjna - 4:0. NA WYJEŹDZIE I U SIEBIE - Lucja Radwan - 04.09.2026

W dniu 04 września 2026 r. odbył się finisaż Jubileuszowej Wystawy Malarstwa i Rysunku Lucji Radwan w artystycznej Galerii Integracyjnej w siedzibie PDK OIIB w Rzeszowie przy ulicy Krakowskiej 289, zatytułowanej: „4:0. NA WYJEŹDZIE I U SIEBIE – 40 LAT PRACY TWÓRCZEJ LUCJI RADWAN”.
Kurator wystawy dr hab. Anna Baran powitała przybyłych gości i rozpoczęła rozmowę z artystką na temat tajników jej działalności artystycznej. Anna Dąbrowska – Laskoś – sekretarz OR PDK OIIB odczytała i wręczyła list gratulacyjny od Prezydenta Miasta Rzeszowa, adresowany do artystki. Były w nim słowa podziękowania wraz z wyrazami uznania dla Pani Lucji Radwan.
Lucja Radwan to austriacko-polska artystka urodzona w Tuchowie. Jest córką malarza, rzeźbiarza i więźnia obozu Auschwitz, Tadeusza Radwana oraz pochodzącej z Austrii Józefy Radwan, z domu Scheichl.
Artystka, tworząc od lat na styku kultury polskiej i austriackiej, udowadnia, że prawdziwa sztuka nie zna granic, a jej wspólnym mianownikiem jest światło.

Wystawa zachwyciła swoją wielowymiarowością, dzieląc się na trzy wyraźne, choć subtelnie korespondujące ze sobą nurty tematyczne:

Eteryczne anioły w oleju: Przepiękne obrazy olejne przedstawiające anielskie istoty emanują niesamowitym ciepłem i duchowością. Lucja Radwan po mistrzowsku operuje tu klasyczną techniką, wydobywając z płócien blask, który wydaje się wręcz nierealny. Anioły nie są tu jedynie religijnym symbolem – stają się personifikacją spokoju, opieki i tajemnicy, która intryguje i skłania do osobistej refleksji.
Cudowne, świetliste akwarele: W opozycji do ciężaru olejów stoją jej niezwykle delikatne akwarele. To właśnie w tej technice widać niezwykłą lekkość pędzla artystki. Rozmyte plamy barwne, utkane z subtelnych przejść tonalnych, tworzą pejzaże pełne ulotności i poetyckiego wdzięku. To czysta celebracja momentu i światła chwytanego na gorąco.
Mistycyzm serii SpeleoArt: Najbardziej magnetycznym punktem wystawy są dzieła z unikalnego cyklu SpeleoArt. Zainspirowana surowym pięknem jaskiń i form skalnych, malarka przenosi widza do podziemnego świata. Kontrasty głębokiej, wręcz przytłaczającej ciemności z nagłymi rozbłyskami światła na strukturach skalnych nadają tym pracom wymiar metafizyczny. Jaskinie w ujęciu Radwan żyją, pulsują i stają się symbolem ludzkiego wnętrza oraz poszukiwania prawdy w mroku.

Wystawa „4:0. NA WYJEŹDZIE I U SIEBIE” to dojrzałe, spójne i poruszające widowisko. Lucja Radwan udowodniła, że przez 40 lat twórczości nie utraciła nic ze świeżości spojrzenia, a jej warsztat pozwala na swobodne żonglowanie emocjami odbiorcy.

Opracowanie: Anna Dąbrowska-Laskoś

Lucja Radwan to artystka urodzona w Tuchowie. Od lat mieszka w Austrii. Tworzy w Polsce i Austrii czerpiąc z obu kultur tych państw znakomite wzorce, nie dając się jednocześnie zamknąć w żadnych z nich.
Lucja najczęściej organizuje swoje wystawy w Tarnowie. Jest wtedy w jednym momencie i u siebie, i na wyjeździe. „U siebie” – bo Tarnów to powrót do rodzinnych stron, „Na wyjeździe” – bo Austria od lat jest jej obranym domem. W takiej międzynarodowej sekwencji pomieszkiwań, tytuł Jej wystawy jawi się jako swoisty palindrom, bo wystawiając w Austrii może powiedzieć dokładnie tak samo, choć w odwrotnej kolejności aktualnego pobytu. W tym roku Lucja Radwan obchodzi 40-lecie pracy artystycznej i działalności wystawienniczej.

4:0 to nie tylko symbol czterdziestu lat artystycznej wędrówki, ale i czterech dyscyplin malarskich, w których osiąga mistrzostwo. Jej sztuka rozgrywa się bowiem na czterech polach artystycznych zmagań: oleju, akrylu, akwareli i tuszu.
Lucja Radwan maluje już od wczesnej młodości. Jej edukacja artystyczna przebiegała początkowo pod okiem ojca w Polsce. Następnie, już po wyjeździe do Austrii (1975 r.) pobierała nauki u uznanych malarzy takich jak: – Krayema Maria Awad, György’a Kornisa, Tadeusz Radwan, Gerda Matejka-Felden, Fritz Martinz, Peter Carerh, Lucia Riccelli, Univ. -Prof. Mag. art Josef Kaiser, Sen. Lect. Mag. Art Rudolf Fuchs.

Lucja Radwan
Opracowanie: Anna Baran

Lucja Radwan

W świecie Sztuk Plastycznych, Lucja Radwan jest zamiłowaną akwarelistką. Akwarela daje jej możliwości ekspresji, których nie oferują inne techniki malarskie. Utkane ze świateł i kolorów prace artystki koncentrują się na istotnych detalach wziętych z przyrody. Swoimi akwarelami próbuje leczyć krajobrazy, którym nasza cywilizacja zadała liczne rany.

Artystka pracuje także w akrylu, przy czym część obrazów tworzonych w tej technice, to spontaniczne artystyczne przedstawienia, w przeciwieństwie do prac z gatunku speleo, które z kolei są efektem starannej realizacji wyjściowej koncepcji–wizji artystycznej. W ten sposób powstają spod jej pędzla urocze krajobrazy, jak również imponujące formy grotowych stalaktytów i stalagmitów (speleo), wprowadzające odbiorcę w tajemniczy podziemny świat wielorakich barw i kształtów.

Chcąc wyeksponować różnorodność form jaskiń, artystka sięga również po farby olejne, redukując przy tym kształty i dodając kolory. Oglądający jej płótna, odbiorca może dzięki temu obcować z cudownymi światami płynnych granic i proporcji.

Galeria fotograficzna: Galeria Integracyjna - 4:0. NA WYJEŹDZIE I U SIEBIE - Lucja Radwan - 04.09.2026 r.

Galeria Integracyjna - CHROMESTEZJA - Józef Jan Kruzel - 23.01.2026 r.

W dniu 23 stycznia 2026 r. o godz. 18:00 odbyło się otwarcie wystawy interdyscyplinarnej Józefa Jana Krużla pt. „CHROMESTEZJA” w Galerii Integracyjnej mieszczącej się w siedzibie Podkarpackiej Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa w Rzeszowie, ul Krakowska 289.

Wernisaż w Galerii Integracyjnej rozpoczął się od filmowego zaproszenia w podróż z artystą, zwiastun będący zarazem progiem i obrazem przed obrazem, zaproszeniem do ciszy, w której kolor zaczyna brzmieć. Kulminacją było opadnięcie kurtyny, odsłaniające niespodziankę: samego artystę w zabytkowej karocy, ze swym wiernym psem-towarzyszem. Ten teatralny, żywy obraz, któremu od pierwszej chwili towarzyszyły potężne tony organów, umieszczonych w holu stał się bramą, przez którą wkroczyliśmy w przestrzeń jego dzieł. W ten właśnie sposób Józef Jan Krużla powitał zgromadzonych gości i rozpoczęliśmy wspólną wędrówkę po światach tej wyjątkowej wystawy.

Kurator wystawy, dr hab. Anna Baran, powitała przybyłych gości w imieniu przewodniczącego OR PDK OIIB, Grzegorza Dubika, oraz obecnej na wernisażu sekretarz OR PDK OIIB, Liliany Serafin. Następnie odczytała oficjalny list gratulacyjny od Prezydenta Miasta Rzeszowa, adresowany do artysty. List zawierał słowa podziękowania złożone na ręce przewodniczącego OR PDK OIIB, Grzegorza Dubika, wraz z wyrazami uznania dla pomysłu i realizacji całego przedsięwzięcia.
Otwarcie wystawy uatrakcyjnił występ zespołu muzycznego, w barwnych historycznych strojach, z Państwowej Szkoły Muzycznej im. M. Karłowicza w Mielcu.

Prezentowana ekspozycja obejmuje malarstwo oraz obiekty rzeźbiarskie, w których artysta podejmuje refleksję nad relacją koloru, dźwięku i doświadczenia transcendentalnego. „Chromestezja” jest próbą poszerzenia pola percepcji – przestrzenią, w której barwa funkcjonuje jako nośnik napięcia, rytmu i ciszy, a materia zostaje poddana procesowi symbolicznej transformacji.

…Moją Ojczyzną jest sztuka. Z niej wyrastam i w niej jestem osadzony.
Nie jest ona dla mnie środkiem ekspresji ani estetycznym gestem – jest przestrzenią istnienia.
Sztuka otwiera dostęp do rzeczywistości duchowej, przekraczającej ludzką miarę, czas i język, do porządku bytu trwalszego i pełniejszego niż krucha, chwiejna i nieustannie zagrożona rozpadem rzeczywistość ziemska.
W doświadczeniu chromestezji barwa przekracza swój widzialny wymiar, dźwięk staje się obecnością, a forma nośnikiem sensu, który nie domaga się objaśnienia.
Akt twórczy jest dla mnie aktem uobecnienia – spotkaniem z tym, co niewidzialne, a realne, z Bytem Transcendentalnym, który trwa poza czasem ¡rozpadem.
Sztuka przynosi ciszę, porządkuje chaos, przywraca światu utracony wymiar sacrum i odnawia wiarę w sens istnienia.
Nie tworzę, aby opisywać świat.
Tworzę, aby go ocalić „.

Józef Jan Kruzel

Kolor może być słyszany. Dźwięk może posiadać ciężar.
Światło może stać się formą ciszy.
Prezentowane prace nie ilustrują idei – są ich nośnikiem. Funkcjonują jako autonomiczne byty, w których materia i sens pozostają w stanie stałego napięcia.

Film wprowadzający do wystawy:
Zwiastun jest progiem. Obrazem przed obrazem. Zaproszeniem do ciszy, w której kolor zaczyna brzmieć.

przewodniczący OR PDK OIIB
Grzegorz Dubik

Józef Jan Kruzel

Urodzony 26 czerwca 1960 roku w Trzcianie koło Mielca, jest artystą, który w swojej twórczości nie dzieli świata na materię i ducha, lecz poszukuje ich harmonii w przestrzeni koloru i światła. Malarz, rzeźbiarz, scenograf, designer ¡fotografik, którego dzieła są medytacją nad tym, co niewidzialne, a jednak odczuwalne, wrażliwym świadectwem chromestezji – zjawiska, w którym barwa staje się dźwiękiem, a światło przemienia się w język sacrum.
W 1985 roku ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie na Wydziale Malarstwa, w pracowni profesora Jerzego Nowosielskiego, od którego przejął zmysł duchowej transcendencji w sztuce. Lata 1985-1986 przyniosły mu stypendium Ministra Kultury i Sztuki, czas zgłębiania tajemnicy barwy i jej rezonansu z duszą.
Od 1990 roku mieszka i tworzy we Francji, gdzie jego twórczość staje się przestrzenią sakralną, w której każda linia, każdy kolor i każda forma splatająsię w symfonię światła. W jego pracach kolor nie jest jedynie pigmentem, lecz dźwiękiem istnienia, a forma – modlitwą, w której widz może odnaleźć własne echo duchowej wrażliwości.
Twórczość KRUŻLA to podróż ku synestezyjnemu doświadczeniu rzeczywistości: ku światu, w którym patrzenie staje się słuchaniem, a oglądanie – kontemplacją. Chromestezja jest tu nie tylko nazwą zjawiska, lecz przestrzenią, w której sztuka staje się sakramentem, a każdy obraz – liturgią barwy i światła.